Zakazane podczas turniejów rozmowy na czacie

Przykład 1

Gdy w turnieju pokerowym pozostaje więcej niż dwóch graczy, często może pojawić się sytuacja, gdy dwóch lub więcej uczestników rozdania łączy wspólny interes, który jest sprzeczny z interesem innych osób biorących udział w turnieju.

19. punkt naszego regulaminu turniejów powstał po to, by zapobiegać sytuacjom, w których uczestnicy danego rozdania mogliby wykorzystać swoją przewagę na szkodę tych graczy, którzy nie uczestniczą w rozdaniu. Poniżej znajduje się klasyczny przykład takiej sytuacji:

Ann, Bob i Charles to ostatni uczestnicy turnieju w odmianie Hold'em. Rozkład nagród w tym turnieju za trzy najwyższe miejsca jest następujący: 750 $ za pierwsze, 450 $ za drugie i 300 $ za trzecie. Wszyscy gracze mają dokładnie tyle samo żetonów, a zatem ich szanse na zajęcie pierwszego, drugiego czy trzeciego miejsca są takie same, a średnia ilość pieniędzy przypadająca każdemu z nich wynosi (750 $ + 450 $ + 300 $)/3 = 500 $.

W następnym rozdaniu Charles ma zagrać pierwszy i pasuje. Ann gra za wszystko (all-in). Bob rozważa sprawdzenie. Zauważcie, że jeśli Bob sprawdzi, wtedy (zignorujmy rzadkie przypadki remisów) któreś z nich, Ann lub Bob, odpadnie z turnieju i zajmie trzecie miejsce. Jeśli tak się stanie, to Charles, który nie uczestniczy już w rozdaniu, będzie mieć zagwarantowane pieniądze za co najmniej drugie miejsce i będzie w posiadaniu 1/3 całkowitej ilości żetonów. Zatem spodziewana wartość jego wygranej wyniesie 450 $ (nagroda za drugą lokatę) plus 1/3 różnicy między pierwszym a drugim miejscem. Różnica ta wynosi 300 $, więc przysługująca mu obecnie proporcjonalnie kwota to 1/3 z 300 $ = 100 $. Po zsumowaniu obu wartości otrzymujemy 550 $, czyli o 50 $ więcej, niż zanim Ann i Bob zaangażowali się w tę pulę.

W skrócie mówiąc, Charlesowi powinno zależeć na tym, żeby Bob sprawdził zakład za wszystko Ann, i jest mu wszystko jedno, które z nich wygra to rozdanie (oczywiście zakładając, że żaden z graczy nie jest trudniejszym przeciwnikiem).

Przypuśćmy jednak, że Bob zastanawia się nad sprawdzeniem i mówi do Ann: „Mam asa z królem i waham się, co zrobić". Ann odpowiada: „Mam parę ósemek – powinieneś spasować". Pamiętajcie, że Charles liczy na to, że zarówno Ann, jak i Bob włożą wszystkie swoje żetony do puli, bo podniesie to jego średnią oczekiwaną wartość wygranej o 50 $, niezależnie od tego, kto wygra. W takim wypadku wspólny kapitał w turnieju Ann i Boba musi spaść o 50 $, jeśli do takiej konfrontacji dojdzie. Jeśli wspólnie dojdą do wniosku, że ich karty mają podobne szanse na wygraną, okaże się, że sprawdzony all-in potencjalnie nie opłaci im się finansowo. Bob, zatem, decyduje się spasować. Jest to sytuacja dobra dla Boba i Ann, ale Charles straci możliwość zwiększenia średniej spodziewanej wartości wygranej.

Zachowanie takie, rozmawianie z przeciwnikiem na temat posiadanych kart, gdy w turnieju uczestniczą jeszcze inni gracze, jest na naszej platformie (oraz praktycznie we wszystkich innych turniejach online i w tradycyjnych organizujących turnieje kasynach czy poker roomach) zabronione.

Przykład 2

Graczom nie wolno podejmować rozmów na temat wartości posiadanych kart w żadnym turnieju, w którym w grze pozostaje więcej niż dwóch graczy. Przykładowo, w środku dużego turnieju Mike stawia 1000 i ruch przechodzi do Nancy. Nancy nie wolno powiedzieć: „Czy moje KK są wystarczająco dobre?" – i to bez względu na to, czy rzeczywiście ma parę króli, czy też nie. Takie wypowiedzi na czacie są zakazane. Niestety, w turniejach pokazywanych w telewizji często widzi się takie zachowania. Jednakże oficjalnie są one wyraźnie zakazane – zgodnie z punktem 41. regulaminu Poker Tournament Directors Association (Stowarzyszenia Kierowników Turniejów Pokerowych) 2009, a także z 19. punktem naszego regulaminu turniejów.

Przykład 3

Poker to gra indywidualna, nie zespołowa. Graczom nie wolno w żaden sposób ze sobą współpracować, ani nawet sugerować takich pomysłów, czy też o nich wspominać. Przykładowo, w końcowym etapie wielostolikowego turnieju kwalifikacyjnego gracz nie może powiedzieć: „Hej, ograniczmy się tylko do zrzucania kart i oddawania puli wpłacającym zakłady w ciemno. Wtedy gracze przy innych stołach poodpadają, a my wszyscy zdobędziemy wejściówki". W takich przypadkach na gracza może zostać nałożona kara za robienie na czacie powyższych sugestii – do dyskwalifikacji z turnieju włącznie.

Przykład 4

Przypuśćmy, że w turnieju pozostało trzech graczy: Roberta, Sam i Thomas. Roberta traci połączenie z Internetem i nie może grać. Samowi i Thomasowi nie wolno rozważać oddawania sobie nawzajem zakładów w ciemno i zaczekania, aż Roberta odpadnie z turnieju na skutek utraty żetonów przez wpłacanie coraz wyższych ciemnych, gdy nie jest ona w stanie ich bronić.

Rozumiemy, że ogólnie nie ma nic złego w podbieraniu zakładów w ciemno. Jeśli Sam jest na pozycji rozdającego, może częściej przebijać, atakując ciemne; wie on, że tylko jeden z przeciwników będzie mógł bronić swój zakład. A jeśli Sam spasuje, Thomas bez obaw może z pozycji małej ciemnej przebijać, wiedząc, że duża ciemna Roberty nie będzie broniona. Jednak Samowi i Thomasowi nie wolno – pośrednio ani bezpośrednio – przyjąć taktyki przekazywania między sobą zakładów tam i z powrotem, żeby wykończyć w ten sposób Robertę. Warto wiedzieć, że jakakolwiek dyskusja na ten temat może spowodować dyskwalifikację Sama lub Thomasa z turnieju, bądź też utratę wygranych.

Przykład 5

Przypuśćmy, że w turnieju typu knockout pozostało w grze czterech zawodników: Alex, Michael, Jeff i Steve. Alex stawia swoje ostatnie żetony (jest all-in), a zatem ten spośród przeciwników, który go wyeliminuje z gry, otrzyma za to nagrodę bounty.

Michael, Jeff i Steve nie mogą umówić się, że zagrają tak, żeby zwiększyć szansę na wyeliminowanie Alexa, ani nawet sugerować niczego takiego w rozmowie.

Na przykład, Michael nie może powiedzieć: „Powinniśmy wszyscy sprawdzić all-ina Alexa i potem do końca rozdania przeczekać, żeby go wyeliminować”. Steve nie może też zasugerować Jeffowi: „Sprawdźmy go, a potem podzielimy się nagrodą bounty”.

Oczywiście każdy z przeciwników może indywidualnie przyjąć taką linię gry, gdyż zarówno dla Michaela, Jeffa, jak i Steve’a opłacalne będzie zwiększenie w ten sposób swoich szans na wygranie bounty za Alexa, jednak zagranie takie nie może być wynikiem umowy między graczami i nie można prowadzić na ten temat rozmów na czacie.

W przypadku sporów decyzja kierownictwa naszej platformy będzie ostateczna.

JESTEŚ NOWYM GRACZEM? POBIERZ
DARMOWE OPROGRAMOWANIE DO GRY

By zacząć grać, wystarczy pobrać darmowy program PokerStars. Ściągnięcie go jest proste.

Play Poker

Dowiedz się, jak pobrać program do gry.